જ્યારે ખેડૂત ખેતરમાં થોડા કિલો બી વાવે છે ત્યારે ધરતીમાતા હજારો કિલો અનાજ ઉગાડીને પરત કરે છે. પણ દરેક સિઝનમાં ખેડૂતે ધરતીને ખેડી ખાતર-પાણી આપી ફરી ફરી બી વાવતા રહેવું પડે છે. એવું થતું નથી કે, એકવાર બી વાવો અને વર્ષો-વરસ અનાજ લણતા રહો. આમ બી વાવવા અને પાક મેળવવો એ કુદરતનો ક્રમ છે.

હવેના દિવાસોમા બજારમાં તૈયાર બિયારણ મળી રહે છે એટ્લે ખેડૂતો એ બીજા વર્ષે ઉગાડવા માટે બી સાચવવા પડતાં નથી પરંતુ પેહલા જ્યારે ખેડૂતોએ જાતે જ બી સાચવવાના હતા ત્યારે ખેડૂતો પોતાના બી ની એક પોટલી બનાવી મોભ ઉપર લટકાવી રાખતા અને તેમાં રાખ, લીમડાના પાન જેવી જંતુનાશક વસ્તુઓ ઉમેરતા અને ખુબ કાળજીથી બિયારણનું જતન કરતાં.

એ જમાનામાં જ્યારે દુકાળ પડતાં ત્યારે ઘરમાં ખાવાનું ખૂટી જતું અને ખેડૂતોનું આખુને આખું કુટુંબ ભૂખે – તરસે મરી ગયું હોય અને તેવા ઘરમાં કોઈ આવે તો જોતું કે જે ખેડૂત અને કુટુંબના પાંચ-છો માણસો મરી ગયા હોય, એમની લાસો ત્યાં પડી હોય તેમ છતાં એ ખેડૂતે 2-5 કિલો બિયારણની પોટલી મોભે બાંધી હોય તેને હાથ પણ લગાડતા નહીં. આખરે એ બિયારણ પણ અનાજ જ હતું અને ખેડૂતનું કુટુંબ 1-2 ટંક એ અનાજ ખાઈને ગુજારો કરી શકે તેમ હતું તો પણ મૃત્યુ સમયની છેલ્લી કારમી ભૂખ સહન કરી હોય તો પણ બિયારણ માટે રાખેલી પોટલીમાથી અનાજ ખાતા નહીં તેનું કારણ એટલું જ હતું કે, જો હું આ બિયારણ ખાઈ જઈશ તો આવતે વર્ષે ખેતરમાં વાવીશ શું? અને જો અમે મરવાના જ છીએ તો પછી એકાદ દિવસ વહેલા મરીશું તો પણ શું? આ બિયારણ બીજા કોઈ ખેડૂતને કામ લાગશે.

તે જમાનામાં ચોર-લુટારાઓ પણ ઘરમાથી ભગવાનની મૂર્તિઓ ચોરી જાય પણ બિયારણની પોટલી ચોરતા નહીં. કારણકે, આ બિયારણ જ આવતી સાલ અનાજ બનીને બધાના પેટ ભરવાનું છે.

આપને નથી લાગતું કે જે વાત ખેડૂત અને અનાજને લાગુ પડે છે તે વાત આપણાં જીવનને પણ લાગુ પડે છે.? આ વાત આપણને કેવી રીતે લાગુ પડે છે તે વાત જરા સમજીએ.

આપણાં જીવનમાં આ વાત કર્મના સિધ્ધાંત તરીકે લાગુ પડે છે. આ કર્મનો સિધ્ધાંત શું છે એ સરળ ભાષામાં જોઈએ. આજે તમે જે સુખ-દૂ:ખ ભોગવો છો તે સુખ-દૂ:ખ તમે પાછલા જન્મોમાં કરેલા સારા અને ખરાબ કર્મોનું પરિણામ છે. એટ્લે કે તમારું આજનું જીવન તમારા પાછલા જીવનનું પરિણામ છે. તમે પાછલા જન્મોમાં જે કાઇ વાવ્યું છે તે આ જન્મે ફસલ થઈને ઉગ્યું છે. એટ્લે કે ભૂતકાળમાં તમે તમારા હાથે જ તમારું ભવિષ્ય લખી નાખ્યું છે. એટ્લે તો કેહવત છે કે, તમે જો બાવળ વાવ્યા છે તો તમારા નસીબમાં કેરી ક્યાથી હોય? આમ તમારી જિંદગીના લેખ કોઈ વિધાતા લખતી નથી એ તમારા પાછલા જન્મોના કર્મોનું ફળ છે અને તે તમે તમારા હાથે જ લખેલા છે.

એટ્લે આજે જો તમે બહુ સુખી છો, ખૂબ પૈસા છે, મોટર-બંગલા છે, સમાજમાં બહુ પ્રતિષ્ઠા છે, ખૂબ ભર્યું – ભાદરું ઘર છે, ખૂબ આજ્ઞાંકિત પત્ની અને સંતાનો છે, તમને એમ લાગી રહ્યું છે કે તમે જાણે સ્વર્ગમા જ રહો છો. યાદ રાખો આ બધુ તમારી આવડત – હોશિયારી કે ચાલાકીને કારણે મળેલું નથી, પરંતુ  આ બધી સુખ-સગવડો તમને તમે પાછલા જન્મોમાં કરેલા પુણ્યને કારણે મળી રહી છે.

હવે સવાલ એ થાય છે કે, હાલમાં તમે જે સુખ-સગવડ ભોગવો છો તે શું તમને કાયમ મળતી રહેશે? તો તેનો જવાબ એ છે કે, આપણી હાલની જિંદગી પાછલા પુણ્યને કારણે છે. એટ્લે કે તમે તમારા પુણ્યનું બેલેન્સ ઓછું કરી હાલની સુખ-સગવડ ભોગવી રહ્યા છો. આ તો બેંકમાં પડેલી મુડી વાપરીને જલ્સા કરવા જેવુ છે. કહે છે કે, નવું કમાયા વગર બેઠા-બેઠા ખાઓ તો કુબેરના ભંડાર પણ ખાલી થઈ જાય.

એટ્લે વાત એવી સ્પષ્ટ થાય છે કે, તમે હાલમાં જે સુખ-સગવડ ભોગવો છો તે ભવિષ્યમાં પણ મેળવવાની ચાલુ રાખવી હોય તો તમારે પેલા ખેડૂતની જેમ તમારી આવકમાથી 10% રકમ ભવિષ્યના બિયારણ તરીકે બાજુમાં કાઢી રાખવાની છે. આજના જમાનામાં મોટાભાગના તમામ લોકોનો એક જ જવાબ હશે કે, આજની આવકમાથી માંડ ઘર ચાલે છે ત્યાં 10% બિયારણ તરીકે કેવી રીતે બાજુ પર કાઢી રાખીએ. અને તમે જેને બિયારણ કહો છો તો તે બિયારણ ક્યાં રોકવાનું છે? આપે આ બિયારણ દાનમાં રોકવાનું છે. તમારી આવકમાથી બીજાને જે મદદ કરશો તેટલી રકમ તમે બિયારણમાં વાપરેલી ગણાશે. એટ્લે આજે કરેલું દાન ભવિષ્યમાં તમારી સુખ-સગવડ થઈ પરત આવશે.

હવે તમે કહો છો કે, અમારાથી તો બીજા કોઈને એક રૂપિયાની પણ મદદ થાય એમ નથી અને આપની વાત સાચી પણ હોય, જો આપ બીજા કોઈને નાણાંથી મદદરૂપ ના થઈ શકો એમ હોવ તો શારીરિક રીતે કે માનસિક રીતે પણ બીજાને મદદ કરો. તમે ભણેલા છો પણ સ્થિતિ ગરીબ છે તો આડોશ-પાડોશના ગરીબ બાળકોને મફત ભણાવો. યાદ રાખો કોઈ એવું ગરીબ તો છે જ નહીં કે, બીજાને કોઈપણ મદદરૂપ થઈ શકે નહીં.

આપણાં શાશ્ત્રો અને ધર્મગ્રંથો 10% દાનમાં આપવાનું કહે છે. કુરાન પણ એજ કહે છે. ખ્રિસ્તી ધર્મમા તો બીજા માટે પોતાનું સર્વસ્વ દાવ પર લગાડી દેવાનું કહે છે. અને યાદ રાખો આ 10% તો તમે હાલમાં જેવુ જીવન જીવો છો તેવું જીવન ભવિષ્યમાં ચાલુ રહે તે માટે દાનમાં આપવાના છે. પણ તમારા દિલમાં આજના કરતાં પણ વધુ સુખીને સમૃધ્ધ થવાની ઈચ્છા છે તો? તો ત્યાં 10% કામ નહીં લાગે તમારે આવકના 20%, 25% દાન કરવું પડશે.

અહી સવાલ આવશે કે શું આ દાન મંદિરોને કે ધરમ ગુરુઓને કરવાનું છે? તો જવાબ છે ના. આ દાન તમારે સીધે – સીધું ગરીબોને આપવાનું છે. અને યાદ રાખો કે તમારા ભાઈ-બહેનો અને સગા – વ્હાલાઓને કરેલી મદદ આ દાનમાં ગણવાની જરૂર નથી. એ તો તમે વ્યવહાર સાચવ્યો છે.

મોટે ભાગે દરેક જણ જિંદગીમાં એકાએક ખૂબ મોટી લોટરી લાગે અચાનક વારસો મળી જાય કે શેર બજારમાં 25-50 ગણા રૂપિયા થઈ જાય તેવી ઈચ્છા રાખે છે. પણ એવું થતું નથી ભાગ્યે કોઈને અચાનક ખૂબ મોટી રકમ મળતી હોય છે. આવો આજે તમને એક કીમિયો બતાવું જેમાં તમને નજીકના ભવિષ્યમાં ખૂબ મોટો આર્થિક લાભ થાય.

અને આ કીમિયો બહુ સરળ છે. તમારે નથી મંત્ર-તંત્ર કરવાના, નથી જાપ કરવાના, નથી બાધા – આખડી રાખવાની, નથી ઘરમાં શ્રીયંત્રો કે લક્ષ્મી યંત્રો રાખવાના, નથી કોઈ તપસ્યા કરવાની કે કોઈ દાટેલો ખજાનો શોધવા નિકળવાનું. તો તમને થશે કે પછી માં લક્ષ્મીની મહેરબાની મેળવવા કરવાનું શું છે?

એક સરળ વાત આપણાં શરીરમાં બહાર જે શરીર દેખાય છે તે ઉપરાંત બીજા છો શરીર છે. તેમાનું એક શરીર ભાવ શરીર છે. એને આપણે ભાવનાનું જગત કહીશું. અને આ ભાવ શરીર માત્ર આપણાં દેહમાં જ નહીં પણ કુદરતમા પણ આવું એક ભાવનાનું જગત છે. આ ભાવનાના જગતના નિયમો દુનિયાના નિયમો કરતાં થોડાક જુદા છે. બહારની દુનિયામાં બધો હિસાબ રૂપિયામાં ચાલે છે. આપ મારી પાસેથી રૂ. 10,000/- મિત્રતામાં લઈ ગયા છો તો આપે રૂ. 10,000/- મને પરત કરવાના છે. જો આપ કોઇની પાસેથી 5 કિલો ઘી લાવ્યા છો તો આપે 5 કિલો ઘી પરત કરવાનું છે. હવે ભાવ જગતમાં કોઈ હિસાબ રૂપિયા-આના-પાઇ માં થતો નથી કે નથી થતો કે લિટર કે કિલોમાં. એક દાખલો સમજીએ એક મિત્રની કિડની ફેલ થઈ ગઈ અને બીજો મિત્ર એને એક કિડની આપી જીવાડે છે. તો એ કિડનીની કિંમત શું મૂકીશું? જે મિત્રને કિડની આપવામાં આવી છે તે તેના મિત્રને પાછું શું આપી શકે? આ થઈ ભાવના જગતની વાત.

ફરી એકવાર આપણે મૂળ વાત પર આવીએ કે તમારે એક સાથે બહુ મોટો આર્થિક લાભ મેળવવો છે કે ખુશી મેળવવી છે તો શું કરવાનું? તો આપણે એના માટે ભાવ જગતની દુનિયાનો ઉપયોગ કરવાનો. પણ તે કેવી રીતે કરી શકાય?

આપ આપની આવક પ્રમાણે જે કોઈ રકમ દાન કરવા ઈચ્છો છો તે રકમ લઈને નીકળો કોઈ ગરીબ ભિખારીને આ રકમ આપવાની નથી પણ રસ્તા પર ઉનાળાના ભર બપોરે રસ્તા ખોદી રહેલા કોઈ આદિવાસીને કે રોડ પર સાવ નાનકડા પાથરણામાં બે – પાંચ  રૂપિયાની પ્લાસ્ટિકની વસ્તુઓ વેચવા બેઠેલા ગરીબ માણસના હાથમાં પાચ-દસ હજાર રૂપિયા મૂકી દો. આ ગરીબ આદિવાસી કે ગરીબ માણસને એમ લાગશે કે કોઈ દેવદૂત એની મદદે આવ્યો છે. એના દિલમાં આનંદનો મહાસાગર હિલોળા લેવા માંડશે. કદાચ એ ગરીબ માણસનું બધુ દેવું ઉતરી જશે કે એની છોકરીના લગ્ન થઈ જશે. યાદ રાખો તમે એની જિંદગીમાં સ્વર્ગ ઉતાર્યું છે અને આ વાત ભાવ જગતમાં બની છે કારણકે તમારે એની સાથે કોઈ લેણાં-દેણી નથી.

હવે ભાવ જગતનો નિયમ એમ કહે છે કે, તમે એને જેટલું સુખ આપ્યું એટલું સુખ એટલો આનંદ તમને પાછો મળવો જ જોઈએ અને તે પણ અનેક ઘણો થઈને. એક ગરીબ આદિવાસી માટે રૂ. 10,000/- એક ખજાનો છે. ભાવ જગતે પણ તમને એક ખજાનો આપવાનો છે. હવે તમે જ્યાં છો ત્યાં તમારા માટે 25-50 લાખ રૂપિયા ખજાનો છે. સ્વર્ગનું સુખ છે. તો ભાવ જગતે તમને એટલા રૂપિયા આપવાના છે. અને ભાવ જગત તમને એ બિનચૂક પરત કરશે. કદાચ રૂપિયા-આના-પાઇમાં કે પછી ખૂબ મોટી સફળતાના રૂપે.

યાદ રાખો પેલા ખેડૂતે આખા કુટુંબના મોતના સમયે પણ બિયારણ સાચવી રાખ્યું હતું તેમ આપણે પણ ગમે તેટલી મુશ્કેલીઓની વચ્ચે દાનની મૂડી બીજાને આપવાની જ છે તેવો દ્રઢ નિશ્ચય કરી લઈએ.

જે લોકો ઈચ્છે છે કે મારા જીવનમાં સ્વર્ગ ઉતરે એમણે પેહલા બીજાના જીવનમાં સ્વર્ગ ઉતારવાના છે. તમે તમારા જીવનમાં સ્વર્ગ લાવવાનો લાખ પ્રયાસ કરશો તો પણ તમે સ્વર્ગ લાવવામાં સફળ થશો તેની કોઈ ખાતરી નથી પણ બીજાના જીવનમાં સ્વર્ગ ઉતારશો તો તમારા જીવનમાં સ્વર્ગ ઉતરશે તેમાં કોઈ શંકા નથી કારણકે આ કુદરતનો નિયમ છે.

Facebook Comments

Videos

Our Partners

Allianz Cloud